|
Stel je bent een hindoestaanse vrouw en je komt erachter dat je zwanger bent. Normaal gesproken is dat leuk. Veel vrouwen smachten naar dit moment van geluk. Toch kunnen er omstandigheden zijn, waardoor dit geen zegen uit de hemel voor je is. Stel je bent ongehuwd zwanger, stel je bent verkracht, stel je zit nog op school en bent zelf nog te jong om een kind op te voeden, stel je wilt carrière maken, stel je wil gewoon geen kinderen, er zijn zoveel motieven denkbaar. De tijd dringt, wat doe je? Laat je het kind komen? Voed je het zelf op? Sta je het kind af voor adoptie of pleeg je abortus? Mag je als hindoestaanse vrouw aborteren?
Vanuit religieus oogpunt bekeken, mag abortus niet tenzij het leven van de vrouw gevaar loopt. Gelovigen leggen dit uit als dat abortus alleen toegestaan is indien de moeder gedurende de zwangerschap of tijdens de bevalling direct gevaar voor haar leven loopt. Met andere woorden allen bij levensbedreigende situatie vanwege de zwangerschap of bevalling zelf.
Ik vraag mij dan af in hoeverre je kan spreken van gevaar. Kan het maatschappelijk niet geaccepteerd zijn van een ongehuwde vrouw dan ook onder dat gevaar worden gezien? Immers ook in 2007 wordt er nog steeds op dames die ongehuwd een kind krijgen, maar ook op het kind zelf wordt neergekeken. Men wordt bestookt met roddelpraatjes, mannen kijken naar de dames als dat zij met Jan en alleman het bed zouden delen. Daarnaast kun je als vrouw door je familie, vrienden, kennissen verstoten worden als je het kind laat komen. Maar ook als je bijvoorbeeld wel gehuwd bent en je hebt te maken met huiselijk geweld. Laat je dan het kind komen? Wat als je kind voor je eigen ogen mishandeld wordt? Als moeder ga je daar toch ook minimaal psychisch onder leiden?
Als ik het vanuit het oogpunt van het kind bekijk kom ik ook niet ver. Want als je als ongewenst kind opgroeit, kun je dan toch de liefde, aandacht, steun en begeleiding krijgen die je nodig hebt, waar je in feite recht op hebt?
Waar ik eigenlijk in dit betoog heen wil is, dat abortus wat in beginsel in de vedische filosofie als moord gezien wordt, voor sommigen onder ons juist leven kan betekenen. Want maatschappelijke acceptatie, namelijk het ergens bij horen, is een primaire behoefte van ieder mens. Zolang wij als maatschappij niet ruimdenkend genoeg zijn, mogen wij ons eigenlijk niet focussen op de focus van anderen.
Nandenie |
